Auteur Brenda
Jentl van Wijk (1984) is schrijver, fotograaf en moeder van twee kinderen. Ze leeft van taal, beeld en verbinding. In haar werk raakt ze aan thema’s als herstel, trauma, het innerlijk kind en zelfliefde. Wat broos is, krijgt ruimte. Met haar poëzie, verhalen en fotografie wil ze zachtheid brengen in een wereld die soms hard is. Ze beschrijft haar ervaring als gescheiden moeder in een kwetsbaar, literair kort verhaal voor comoederen.nl.
Voor veel kinderen van gescheiden ouders is Sinterklaas een moment waarop ze het gespleten leven weer een beetje extra voelen. Helemaal nu ze de reclame van Bol voorbij zien komen, waarin een meisje graag wil dat haar ouders het samen met haar vieren. Hoe pakken jullie dit grote kinderfeest aan?
Iedere keer een kijkje in het leven van een andere co-moeder. Hoe regelt zij ’t allemaal qua werk, inkomen en zorg voor de kinderen? Dit keer Lenna, moeder van een tienerzoon die vooral bij haar woont.
Iedere keer een kijkje in het leven van een andere co-moeder. Hoe regelt zij ’t allemaal qua werk, inkomen en zorg voor de kinderen? Dit keer vertelt Noralie (42) hoe zij het financieel weet te redden naast de zorg voor haar gezin.
Wanneer je net salaris hebt gekregen, voel je je de koning te rijk. Maar aan het einde van de maand moet je snoepen van je spaargeld. Weekgeld is dé oplossing, zegt Renée Lamboo van Porterenee.nl. Hoe doe je dat? Ze deelt hier haar verhaal vol tips.
De drie kinderen van journalist Mirjam zijn doordeweeks bij haar en in het weekend bij hun vader. Dat betekent rennen en vliegen op school- en werkdagen, maar ook wat meer rust in het weekend. Ze houdt erg van koken en lekker eten. Hier deelt ze haar beste hacks om iedere avond zonder stress een (enigszins) gezonde maaltijd op tafel te zetten.
Er is geen handleiding voor het perfecte co-ouderschap of het ideale herstel na een scheiding. Wat wél helpt, is weten dat je niet de enige bent en dat er laagdrempelige organisaties zijn die begrijpen wat jij en je kinderen doormaken. We zetten er een aantal voor je op een rij.
“Ik wilde helemaal niet scheiden, hij wel.” Zo begint het verhaal van Veronique (37), moeder van een jongen van 5 en een meisje van 7. Het was niet háár besluit. “Ik stond nog midden in het gezin, hij stond al met één voet buiten. Het voelde oneerlijk, rauw en vooral ongevraagd.” Samen met de kinderen trok ze, bij gebrek aan woonruimte, in bij haar ouders een dorp verderop. Allesbehalve ideaal in zo’n periode van rouw.
Alleen naar een koffietentje, een film, een museum of zelfs een concert? Niet raar. Niet triest. Niet ongemakkelijk. Alleen een beetje spannend, vooral de eerste keer. Maar weet je wat het óók is? Heerlijk. Vrij. Rustig. En ja: best empowering. Voor al die gescheiden moeders die op hun vrije dagen last krijgen van het ‘ik ben alleen en sneu’-virus: tips voor wat je zoal kunt doen en hoe je over je eigen vooroordelen of angsten heenstapt.
Scheiden van je partner en kiezen voor co-ouderschap betekent ook: deels scheiden van je kinderen. Was je eerst altijd bij ze, nu zijn er dagen waarop je ze niet meemaakt. De lege kapstokken en onbeslapen bedden, de oorverdovende stilte: het gemis is voelbaar in alles. Maar langzaam komt er waarschijnlijk ook ruimte om te kunnen genieten van de tijd zonder ze, naast dat knerpende, knagende missen.