Auteur Brenda
Als moeder wil je na de scheiding natuurlijk niets liever dan je kind steunen. Er zijn voor alles waar hij doorheen gaat en een stabiele factor blijven in het leventje dat op z’n kop staat. Zeker als je hoort dat zes op de tien volwassenen van nu last hebben van een gebrek aan steun in hun jeugd, nadat hun ouders uit elkaar gingen. Wat kun je doen? Een aantal tips van Villa Pinedo en De Kindertelefoon.
Misschien wil jij wel vaker sporten, maar komt het er maar niet van. Waar vind je de tijd (en de puf)? Als co-moeder van twee kinderen en met een drukke baan, sport Klien (43) elke dag minstens één keer. Niet omdat het moet, maar omdat het kan (én omdat ze anders een wandelend brok onrust is). Hoe ze dat doet? Lees hier de hacks van Klien!
Als drie keer in de week douchen het toppunt van luxe is, wordt het tijd om te investeren in zelfzorg. Wordt het een momretreat, moedercoaching of mama-mindfulness? Keus te over in elk geval. Voor Kek Mama dook ik in 2022 in de wereld van de zelfzorg voor moeders.
De eerste maanden na een scheiding voelen voor veel moeders vaak als leven in twee werelden tegelijk: je moet praktische keuzes maken en doormoederen, terwijl je hoofd vol verdriet, knagende schuld en twijfel zit. Om over de kwellende onzekerheid nog maar te zwijgen. In deze verhalen vertellen moeders hoe zij dat overleefden, weer grip kregen en uiteindelijk een nieuwe balans vonden.
In deze rubriek vertelt steeds een andere co-moeder hoe zij de zorg voor de kinderen heeft geregeld met haar ex-partner, en waarom. En: wat vinden de kinderen er eigenlijk van? Nu aan het woord: meidenmoeder Monique!
Iedere co-moeder kent het wel: je puber staat op het punt om eindelijk aan het huiswerk te beginnen, ontdekt ze dat haar boek en dat ene schrift nog bij de andere ouder liggen. Of, erger nog: je krijgt een appje vanuit het andere huis als je net in bed ligt. ‘Ik heb morgen een toets maar mijn huiswerk ligt nog bij jou!’ Hoe zorg je dat jouw scholier niet in deze spagaat komt en jij niet in een klagende Uber verandert?
Je loopt er al een tijdje tegenaan, maar het is nog niet gelukt om het anders te gaan doen. Je wilt afrekenen met dagelijks naar de supermarkt, met chagrijnig-hongerige kinderen op sleeptouw. Je hebt geen zin meer om rond 18.00 uur te ontdekken dat je rijst op is en de groente rot. Weekboodschappen laten bezorgen to the rescue! Wedden dat het jou ook lukt?
“Co-ouderschap? Nee, dat lukt bij ons niet, hij werkt altijd.” Of: “Zij wil alles bepalen, dus dat wordt ‘m niet.” Of, ook veel gehoord: “Hij doet zijn best niet voor de kinderen dus ik begin er niet aan.” Het zijn veel voorkomende uitspraken bij ouders die uit elkaar zijn. Maar laten we eerlijk zijn: bij ouders bij wie co-ouderschap wel loopt, is dat meestal niet omdat het vanzelf gaat.
Een scheiding zet je wereld op zijn kop. Wie ben je, als je ineens niet meer “wij” bent, maar “ik”? Het is een vraag die veel co-moeders zichzelf stellen. Tegelijk biedt die vraag ook ruimte. Want naast het verdriet of de stress, ontstaat er vaak iets anders: een herontdekking van wie je bent, als vrouw én als moeder.
Je kind is een weekend of een paar dagen bij je ex. Jij zit thuis met een kop thee, de stilte in huis valt extra op. Even bellen dan maar? Of wacht je tot je kind zelf contact opneemt? En: hoe vaak is ‘normaal’? Wanneer is het helpend en wanneer voelt het als storen?