Categorie Co-moederschap
Als postpartum specialist en ervaren mamacoach organiseert Tilda Klumpenaar groepssessies voor gescheiden moeders. Zelf maakte ze, als moeder van twee meiden, ook een scheiding mee. Wat komt zij tegen bij haar co-moederende cliënten? Welke emoties spelen er en wat zijn veel voorkomende situaties waar co-moeders mee stoeien?
Als je co-moeder bent en een nieuwe liefde hebt, ben je misschien ook wel bonusmoeder. Of je nu een samenwonend samengesteld gezin vormt of samen veel tijd doorbrengt: je kunt best wat uitdagingen tegenkomen. Zijn die nu echt zo anders als in traditionele gezinnen? Waar moet je rekening mee houden als bonusmoeder en hoe blijf je dicht bij jezelf? ‘Stiefexpert’ Marieke Jansen over appjes van je ex, opvoedstress en tips voor fijn bonusmoederschap.
Jentl van Wijk (1984) is schrijver, fotograaf en moeder van twee kinderen. Ze leeft van taal, beeld en verbinding. In haar werk raakt ze aan thema’s als herstel, trauma, het innerlijk kind en zelfliefde. Wat broos is, krijgt ruimte. Met haar poëzie, verhalen en fotografie wil ze zachtheid brengen in een wereld die soms hard is. Ze beschrijft haar ervaring als gescheiden moeder in een kwetsbaar, literair kort verhaal voor comoederen.nl.
Voor veel kinderen van gescheiden ouders is Sinterklaas een moment waarop ze het gespleten leven weer een beetje extra voelen. Helemaal nu ze de reclame van Bol voorbij zien komen, waarin een meisje graag wil dat haar ouders het samen met haar vieren. Hoe pakken jullie dit grote kinderfeest aan?
Er is geen handleiding voor het perfecte co-ouderschap of het ideale herstel na een scheiding. Wat wél helpt, is weten dat je niet de enige bent en dat er laagdrempelige organisaties zijn die begrijpen wat jij en je kinderen doormaken. We zetten er een aantal voor je op een rij.
“Ik wilde helemaal niet scheiden, hij wel.” Zo begint het verhaal van Veronique (37), moeder van een jongen van 5 en een meisje van 7. Het was niet háár besluit. “Ik stond nog midden in het gezin, hij stond al met één voet buiten. Het voelde oneerlijk, rauw en vooral ongevraagd.” Samen met de kinderen trok ze, bij gebrek aan woonruimte, in bij haar ouders een dorp verderop. Allesbehalve ideaal in zo’n periode van rouw.
Scheiden van je partner en kiezen voor co-ouderschap betekent ook: deels scheiden van je kinderen. Was je eerst altijd bij ze, nu zijn er dagen waarop je ze niet meemaakt. De lege kapstokken en onbeslapen bedden, de oorverdovende stilte: het gemis is voelbaar in alles. Maar langzaam komt er waarschijnlijk ook ruimte om te kunnen genieten van de tijd zonder ze, naast dat knerpende, knagende missen.
Als moeder wil je na de scheiding natuurlijk niets liever dan je kind steunen. Er zijn voor alles waar hij doorheen gaat en een stabiele factor blijven in het leventje dat op z’n kop staat. Zeker als je hoort dat zes op de tien volwassenen van nu last hebben van een gebrek aan steun in hun jeugd, nadat hun ouders uit elkaar gingen. Wat kun je doen? Een aantal tips van Villa Pinedo en De Kindertelefoon.
De eerste maanden na een scheiding voelen voor veel moeders vaak als leven in twee werelden tegelijk: je moet praktische keuzes maken en doormoederen, terwijl je hoofd vol verdriet, knagende schuld en twijfel zit. Om over de kwellende onzekerheid nog maar te zwijgen. In deze verhalen vertellen moeders hoe zij dat overleefden, weer grip kregen en uiteindelijk een nieuwe balans vonden.
In deze rubriek vertelt steeds een andere co-moeder hoe zij de zorg voor de kinderen heeft geregeld met haar ex-partner, en waarom. En: wat vinden de kinderen er eigenlijk van? Nu aan het woord: meidenmoeder Monique!