Je wil het beste voor je kind. En natuurlijk wil je ook dat je kind een goede vader heeft. Maar wat als je eerlijk bent en merkt dat je daar soms aan twijfelt? Mediator Elles Reis komt dit in haar coachingspraktijk vaak tegen. “Je hoeft niet te kiezen tussen alles goedpraten of alles uitvechten. Er is een midden. Een plek waar je stevig staat, mild blijft en toch eerlijk kunt communiceren”, zegt zij.
Een scheiding voelt vaak als een soort rouwproces. Je verliest je partner, maar ook je toekomstbeeld: de manier waarop je gezin eruitziet, je rol als moeder en misschien zelfs het gevoel van hoe de dingen ‘horen’ te zijn. Je wilt door je eigen emoties heen werken maar ook een veilige basis en een voorbeeld zijn voor je kinderen. Hoe ga je met deze rouw om?
Jullie hadden het zo mooi afgesproken: na de scheiding blijven we de verjaardagen van de kinderen samen vieren. Maar in de praktijk komt er vaak veel meer bij kijken. Emoties bijvoorbeeld, of spanningen onder de oppervlakte. En wat te denken van de kwestie-nieuwe-partner? Samen die verjaardag vieren: hoe je dat kunt aanvliegen (en wat als het gewoon niet gaat).
Ze wonen twee deuren van elkaar vandaan, verdelen de zorg voor hun zoon zonder
vast te houden aan een bepaalde vorm en praten sinds hun scheiding méér met elkaar dan daarvoor. Voor buitenstaanders klinkt het onlogisch, misschien zelfs raar of onverstandig. Voor Ellen voelt het vooral als een ideale keuze.
Als je na de breuk samen voor de kinderen blijft zorgen, vraagt dat veel van beide ouders. Ook op het gebied van emotioneel welzijn heb je samen de verantwoordelijkheid voor jullie kinderen, ondanks onderlinge verschillen, strubbelingen of eigen pijn. Hoe voorkom je dat je jouw kind per ongeluk in een loyaliteitsconflict brengt? Of erger nog, dat je onbedoeld aan subtiele ouderverstoting doet?
De kinderen zijn bij hun andere ouder. Het huis is stil, de wasmand is (bijna) leeg en niemand moppert over het avondeten dat komen gaat. Dit is jouw moment. Niet om uitgebreid te koken met drie pannen en een wijntje om 16.00 uur (mag wel), maar om iets te eten dat goed voor je is, weinig moeite kost én dat je kinderen categorisch weigeren. Dit keer: snelle bloemkool-kikkererwtencurry.
Je opent je bankapp en ziet een minteken. En niet zo’n klein, onschuldig minnetje, maar eentje die blijft hangen. Welkom in de wereld van roodstand. Voor jou als gescheiden moeders is het misschien geen onbekend fenomeen: ineens doe je het financieel alleen, terwijl de rekeningen zich daar weinig van aantrekken. Met deze tips los je ’t snel op, zonder dat je meteen hoeft te leven op crackers en kraanwater.
Als gescheiden moeder weet je dat ‘it takes a village to raise a child’ geen gezapig spreekwoord is, maar een keiharde levensnoodzaak. Alleen…waar ís die village eigenlijk? Want behalve een overprikkelde WhatsAppgroep van school en een buurvrouw die zelf loopt te rennen met haar kinderen, merk je er verrekte weinig van.
Klinkt verdrietig, een moeder die zonder haar kinderen en helemaal alleen de jaarwisseling in gaat? Is het helemaal niet, vindt Sabrina (44). Ze heeft het ene jaar de kinderen wel op deze feestdag, het andere jaar niet. ‘Voor het eerst had ik dit keer geen zin om ergens aan te schuiven en heb ik het zelf gezellig gemaakt.’
Als postpartum specialist en ervaren mamacoach organiseert Tilda Klumpenaar groepssessies voor gescheiden moeders. Zelf maakte ze, als moeder van twee meiden, ook een scheiding mee. Wat komt zij tegen bij haar co-moederende cliënten? Welke emoties spelen er en wat zijn veel voorkomende situaties waar co-moeders mee stoeien?
© 2026 comoederen.nl — Ondersteund door WordPress
Thema door Anders Noren — Omhoog ↑