Als moeder wil je na de scheiding natuurlijk niets liever dan je kind steunen. Er zijn voor alles waar hij doorheen gaat en een stabiele factor blijven in het leventje dat op z’n kop staat. Zeker als je hoort dat zes op de tien volwassenen van nu last hebben van een gebrek aan steun in hun jeugd, nadat hun ouders uit elkaar gingen. Wat kun je doen? Een aantal tips van Villa Pinedo en De Kindertelefoon.
Je hebt het net gezellig gemaakt. Kaarsjes aan, kop thee, je voelt je zowaar even een moeder die alles onder controle heeft. En dan komt ‘ie: ‘Bij papa mag het wel!’ Alsof je niet al genoeg twijfelt aan je opvoedskills, krijg je er nu ook nog een parallel universum bij waarin je kind een nieuw wapen heeft: zeggen dat alles bij de andere ouder wel mag. Of, nog erger, dat hij bij de ander gaat wonen als hij niet nog drie uur mag gamen. Hoe deal je hiermee?
Misschien wil jij wel vaker sporten, maar komt het er maar niet van. Waar vind je de tijd (en de puf)? Als co-moeder van twee kinderen en met een drukke baan, sport Klien (43) elke dag minstens één keer. Niet omdat het moet, maar omdat het kan (én omdat ze anders een wandelend brok onrust is). Hoe ze dat doet? Lees hier de hacks van Klien!
Als drie keer in de week douchen het toppunt van luxe is, wordt het tijd om te investeren in zelfzorg. Wordt het een momretreat, moedercoaching of mama-mindfulness? Keus te over in elk geval. Voor Kek Mama dook ik in 2022 in de wereld van de zelfzorg voor moeders.
De eerste maanden na een scheiding voelen voor veel moeders vaak als leven in twee werelden tegelijk: je moet praktische keuzes maken en doormoederen, terwijl je hoofd vol verdriet, knagende schuld en twijfel zit. Om over de kwellende onzekerheid nog maar te zwijgen. In deze verhalen vertellen moeders hoe zij dat overleefden, weer grip kregen en uiteindelijk een nieuwe balans vonden.
In deze rubriek vertelt steeds een andere co-moeder hoe zij de zorg voor de kinderen heeft geregeld met haar ex-partner, en waarom. En: wat vinden de kinderen er eigenlijk van? Nu aan het woord: meidenmoeder Monique!
Iedere co-moeder kent het wel: je puber staat op het punt om eindelijk aan het huiswerk te beginnen, ontdekt ze dat haar boek en dat ene schrift nog bij de andere ouder liggen. Of, erger nog: je krijgt een appje vanuit het andere huis als je net in bed ligt. ‘Ik heb morgen een toets maar mijn huiswerk ligt nog bij jou!’ Hoe zorg je dat jouw scholier niet in deze spagaat komt en jij niet in een klagende Uber verandert?
Je loopt er al een tijdje tegenaan, maar het is nog niet gelukt om het anders te gaan doen. Je wilt afrekenen met dagelijks naar de supermarkt, met chagrijnig-hongerige kinderen op sleeptouw. Je hebt geen zin meer om rond 18.00 uur te ontdekken dat je rijst op is en de groente rot. Weekboodschappen laten bezorgen to the rescue! Wedden dat het jou ook lukt?
“Co-ouderschap? Nee, dat lukt bij ons niet, hij werkt altijd.” Of: “Zij wil alles bepalen, dus dat wordt ‘m niet.” Of, ook veel gehoord: “Hij doet zijn best niet voor de kinderen dus ik begin er niet aan.” Het zijn veel voorkomende uitspraken bij ouders die uit elkaar zijn. Maar laten we eerlijk zijn: bij ouders bij wie co-ouderschap wel loopt, is dat meestal niet omdat het vanzelf gaat.
Je wil het beste voor je kind. En natuurlijk wil je ook dat je kind een goede vader heeft. Maar wat als je eerlijk bent en merkt dat je daar soms aan twijfelt? Mediator Elles Reis komt dit in haar coachingspraktijk vaak tegen. “Je hoeft niet te kiezen tussen alles goedpraten of alles uitvechten. Er is een midden. Een plek waar je stevig staat, mild blijft en toch eerlijk kunt communiceren”, zegt zij.
© 2026 comoederen.nl — Ondersteund door WordPress
Thema door Anders Noren — Omhoog ↑