Tag co-moederschap
Vind jij het ook zo lekker om op Instagram mee te kijken in de levens van andere moeders? In hun dagelijkse gangetje, hun worstelingen, slimme hacks en hun persoonlijke ervaringen? Herkenning, verwondering, inspiratie: je vindt het er allemaal. Als je de juiste mensen volgt, tenminste. Deze moeders (al dan niet gescheiden of co-ouder) zijn heerlijk in jouw feed!
Je hebt het net gezellig gemaakt. Kaarsjes aan, kop thee, je voelt je zowaar even een moeder die alles onder controle heeft. En dan komt ‘ie: ‘Bij papa mag het wel!’ Alsof je niet al genoeg twijfelt aan je opvoedskills, krijg je er nu ook nog een parallel universum bij waarin je kind een nieuw wapen heeft: zeggen dat alles bij de andere ouder wel mag. Of, nog erger, dat hij bij de ander gaat wonen als hij niet nog drie uur mag gamen. Hoe deal je hiermee?
Misschien wil jij wel vaker sporten, maar komt het er maar niet van. Waar vind je de tijd (en de puf)? Als co-moeder van twee kinderen en met een drukke baan, sport Klien (43) elke dag minstens één keer. Niet omdat het moet, maar omdat het kan (én omdat ze anders een wandelend brok onrust is). Hoe ze dat doet? Lees hier de hacks van Klien!
Sparen voor jezelf lijkt soms onmogelijk als je in je eentje de financiële tent runt. Maar met een paar kleine hacks kun je tóch iets opzijzetten, zodat jij ook eens iets leuks krijgt. Want zeg nou zelf: zelfs een supermom kan niet blijven draaien op koffie en opoffering alleen. Met deze slimme tips bouw je aan een klein potje voor jezelf.
In deze rubriek vertelt steeds een andere co-moeder hoe zij de zorg voor de kinderen heeft geregeld met haar ex-partner, en waarom. En: wat vinden de kinderen er eigenlijk van? Nu aan het woord: meidenmoeder Monique!
Als co-ouder heb je in veel gevallen recht op het kindgebonden budget en heb je hierover afspraken gemaakt in het ouderschapsplan. Je laat het bijvoorbeeld storten op de gezamenlijke kindrekening, of je hebt afgesproken dat een van de twee dit geld beheert. Er zijn verschillende smaken met ieder zo z’n voor- en nadelen. En: in de praktijk voelt het soms toch net anders dan op papier. Hoe doen andere co-moeders het? En waar geven ze het zoal aan uit?
“Co-ouderschap? Nee, dat lukt bij ons niet, hij werkt altijd.” Of: “Zij wil alles bepalen, dus dat wordt ‘m niet.” Of, ook veel gehoord: “Hij doet zijn best niet voor de kinderen dus ik begin er niet aan.” Het zijn veel voorkomende uitspraken bij ouders die uit elkaar zijn. Maar laten we eerlijk zijn: bij ouders bij wie co-ouderschap wel loopt, is dat meestal niet omdat het vanzelf gaat.
Een scheiding zet je wereld op zijn kop. Wie ben je, als je ineens niet meer “wij” bent, maar “ik”? Het is een vraag die veel co-moeders zichzelf stellen. Tegelijk biedt die vraag ook ruimte. Want naast het verdriet of de stress, ontstaat er vaak iets anders: een herontdekking van wie je bent, als vrouw én als moeder.
Je kind is een weekend of een paar dagen bij je ex. Jij zit thuis met een kop thee, de stilte in huis valt extra op. Even bellen dan maar? Of wacht je tot je kind zelf contact opneemt? En: hoe vaak is ‘normaal’? Wanneer is het helpend en wanneer voelt het als storen?
In de dagen met de kinderen sta je als co-moeder continu aan. Je wilt er zoveel mogelijk voor de kinderen zijn en houdt alle ballen in je eentje hoog. Daarna komen de dagen zonder kroost. Waarin je zou kunnen uitrusten, maar in plaats daarvan eindig je in een gekke mix van stilte, schuldgevoel en to-do’s waar je eerder niet aan toe kwam. Herkenbaar? Orthopedagoog Loes Waanders schreef er raak over in haar boek De ontspannen ouder. Haar boodschap is glashelder: zelfzorg is geen luxe, maar een voorwaarde voor gezond ouderschap.