Tag co-ouderschap
Je wil het beste voor je kind. En natuurlijk wil je ook dat je kind een goede vader heeft. Maar wat als je eerlijk bent en merkt dat je daar soms aan twijfelt? Mediator Elles Reis komt dit in haar coachingspraktijk vaak tegen. “Je hoeft niet te kiezen tussen alles goedpraten of alles uitvechten. Er is een midden. Een plek waar je stevig staat, mild blijft en toch eerlijk kunt communiceren”, zegt zij.
Een scheiding zet je wereld op zijn kop. Wie ben je, als je ineens niet meer “wij” bent, maar “ik”? Het is een vraag die veel co-moeders zichzelf stellen. Tegelijk biedt die vraag ook ruimte. Want naast het verdriet of de stress, ontstaat er vaak iets anders: een herontdekking van wie je bent, als vrouw én als moeder.
Opnieuw verliefd worden na de scheiding en besluiten tot samenwonen: veel moeders gaan ervoor. Een miljoen kinderen in ons land groeit op een samengesteld gezin, met een bonusvader of -moeder en vaak ook diens kinderen. De statistieken zijn niet rooskleurig: in 66 procent van de samengestelde gezinnen, vindt opnieuw een scheiding plaats. Maar: in de andere gevallen gaat het juist goed. Sanne (40) is daar een blakend voorbeeld van. Ze deelt haar verhaal en tips voor succes.
Je kind is een weekend of een paar dagen bij je ex. Jij zit thuis met een kop thee, de stilte in huis valt extra op. Even bellen dan maar? Of wacht je tot je kind zelf contact opneemt? En: hoe vaak is ‘normaal’? Wanneer is het helpend en wanneer voelt het als storen?
In de dagen met de kinderen sta je als co-moeder continu aan. Je wilt er zoveel mogelijk voor de kinderen zijn en houdt alle ballen in je eentje hoog. Daarna komen de dagen zonder kroost. Waarin je zou kunnen uitrusten, maar in plaats daarvan eindig je in een gekke mix van stilte, schuldgevoel en to-do’s waar je eerder niet aan toe kwam. Herkenbaar? Orthopedagoog Loes Waanders schreef er raak over in haar boek De ontspannen ouder. Haar boodschap is glashelder: zelfzorg is geen luxe, maar een voorwaarde voor gezond ouderschap.
Een half miljoen kinderen in Nederland wonen in een samengesteld gezin. Toch zijn er ook veel gescheiden moeders (en vaders natuurlijk) die er bewust voor kiezen om geen patchworkgezin te vormen met hun nieuwe partner. Waarom maken zij deze keuze en hoe bevalt het ze?
Samen kinderen opvoeden na een relatiebreuk is geen makkelijke opgave. Je ziet je kind(eren) ineens niet meer elke dag, iets wat wringt, zeker als je gewend was altijd dichtbij te zijn. Dan is het logisch dat je wil weten hoe laat ze eten, wat er besproken wordt of hoe goed je ex zich aan afspraken houdt. Je bent ouder, je geeft om je kind. Maar als die behoefte aan controle te veel aanwezig is, kan dat de communicatie in co-ouderschap onder druk zetten. In deze gastblog geeft mediator Elles Reis advies.
Als je na de breuk samen voor de kinderen blijft zorgen, vraagt dat veel van beide ouders. Ook op het gebied van emotioneel welzijn heb je samen de verantwoordelijkheid voor jullie kinderen, ondanks onderlinge verschillen, strubbelingen of eigen pijn. Hoe voorkom je dat je jouw kind per ongeluk in een loyaliteitsconflict brengt? Of erger nog, dat je onbedoeld aan subtiele ouderverstoting doet?
Of je nu net uit elkaar bent of al een paar jaar in het ritme van co-ouderschap beweegt, het blijft voor jullie en voor de kinderen niet wat eigenlijk de toekomst was. Deze vier parels van boeken zijn er voor jou en je kind. Ze leren je kijken door de ogen van een kind, zodat je hun emoties en dagelijkse realiteit nog beter begrijpt.
Geliefd of gehaat, de dag der dagen komt eraan: Moederdag. Voor parttime moeders weer zo’n bewust moment om stil te staan bij het samen alleen doen, en zo goed mogelijk voor de ukken. Wat ‘goed’ dan ook mag zijn… Hoe en wanneer vie je dit? Wat is het fijnst voor de kinderen? Een rondgang onder co-moeders op mijn Insta @kluijvje leverde verschillende varianten op van Moederdag als deeltijdmoeder.