Tag co-ouderschap
De eerste maanden na een scheiding voelen voor veel moeders vaak als leven in twee werelden tegelijk: je moet praktische keuzes maken en doormoederen, terwijl je hoofd vol verdriet, knagende schuld en twijfel zit. Om over de kwellende onzekerheid nog maar te zwijgen. In deze verhalen vertellen moeders hoe zij dat overleefden, weer grip kregen en uiteindelijk een nieuwe balans vonden.
Sparen voor jezelf lijkt soms onmogelijk als je in je eentje de financiële tent runt. Maar met een paar kleine hacks kun je tóch iets opzijzetten, zodat jij ook eens iets leuks krijgt. Want zeg nou zelf: zelfs een supermom kan niet blijven draaien op koffie en opoffering alleen. Met deze slimme tips bouw je aan een klein potje voor jezelf.
In deze rubriek vertelt steeds een andere co-moeder hoe zij de zorg voor de kinderen heeft geregeld met haar ex-partner, en waarom. En: wat vinden de kinderen er eigenlijk van? Nu aan het woord: meidenmoeder Monique!
Als co-ouder heb je in veel gevallen recht op het kindgebonden budget en heb je hierover afspraken gemaakt in het ouderschapsplan. Je laat het bijvoorbeeld storten op de gezamenlijke kindrekening, of je hebt afgesproken dat een van de twee dit geld beheert. Er zijn verschillende smaken met ieder zo z’n voor- en nadelen. En: in de praktijk voelt het soms toch net anders dan op papier. Hoe doen andere co-moeders het? En waar geven ze het zoal aan uit?
Iedere co-moeder kent het wel: je puber staat op het punt om eindelijk aan het huiswerk te beginnen, ontdekt ze dat haar boek en dat ene schrift nog bij de andere ouder liggen. Of, erger nog: je krijgt een appje vanuit het andere huis als je net in bed ligt. ‘Ik heb morgen een toets maar mijn huiswerk ligt nog bij jou!’ Hoe zorg je dat jouw scholier niet in deze spagaat komt en jij niet in een klagende Uber verandert?
“Co-ouderschap? Nee, dat lukt bij ons niet, hij werkt altijd.” Of: “Zij wil alles bepalen, dus dat wordt ‘m niet.” Of, ook veel gehoord: “Hij doet zijn best niet voor de kinderen dus ik begin er niet aan.” Het zijn veel voorkomende uitspraken bij ouders die uit elkaar zijn. Maar laten we eerlijk zijn: bij ouders bij wie co-ouderschap wel loopt, is dat meestal niet omdat het vanzelf gaat.
Je wil het beste voor je kind. En natuurlijk wil je ook dat je kind een goede vader heeft. Maar wat als je eerlijk bent en merkt dat je daar soms aan twijfelt? Mediator Elles Reis komt dit in haar coachingspraktijk vaak tegen. “Je hoeft niet te kiezen tussen alles goedpraten of alles uitvechten. Er is een midden. Een plek waar je stevig staat, mild blijft en toch eerlijk kunt communiceren”, zegt zij.
Een scheiding zet je wereld op zijn kop. Wie ben je, als je ineens niet meer “wij” bent, maar “ik”? Het is een vraag die veel co-moeders zichzelf stellen. Tegelijk biedt die vraag ook ruimte. Want naast het verdriet of de stress, ontstaat er vaak iets anders: een herontdekking van wie je bent, als vrouw én als moeder.
Opnieuw verliefd worden na de scheiding en besluiten tot samenwonen: veel moeders gaan ervoor. Een miljoen kinderen in ons land groeit op een samengesteld gezin, met een bonusvader of -moeder en vaak ook diens kinderen. De statistieken zijn niet rooskleurig: in 66 procent van de samengestelde gezinnen, vindt opnieuw een scheiding plaats. Maar: in de andere gevallen gaat het juist goed. Sanne (40) is daar een blakend voorbeeld van. Ze deelt haar verhaal en tips voor succes.
Je kind is een weekend of een paar dagen bij je ex. Jij zit thuis met een kop thee, de stilte in huis valt extra op. Even bellen dan maar? Of wacht je tot je kind zelf contact opneemt? En: hoe vaak is ‘normaal’? Wanneer is het helpend en wanneer voelt het als storen?