Als de knoop is doorgehakt en jullie echt uit elkaar gaan, vliegt het veel gescheiden moeders meteen aan: waar moet ik wonen? Als je niet in je huidige huis kunt blijven, zul je op zoek moeten gaan naar dat wat op dit moment zo onmogelijk lijkt: een eigen huis. Of het nu huur of koop is, de woningmarkt is geen feestje en zeker niet voor alleenstaanden met kinderen. Brenda (hoofdredacteur comoederen.nl), Naomi, Marieke, Sanne en Jet werden na hun scheiding ook thuisloos, maar vonden relatief snel een eigen stek.

“Tijdens het scheidingsproces hebben mijn ex en ik eerst aan birdnesten gedaan, een maand of tien. We huurden een zolder boven een bakker in een dorpje verderop, waar we om beurten woonden”, vertelt comoederen.nl-oprichter en hoofdredacteur Brenda. “Dat was pittig, want je zit dan op twee plekken in elkaars spullen en leven. Voor de kinderen was het relatief fijn en het gaf ons de tijd om te bedenken hoe we het zouden gaan doen allemaal, ook qua wonen. Mijn ex kon zo een ander huis kopen, voor mij was het onzeker. Ik moest eerst mijn eigen bedrijf opgeven en in loondienst, wat heel pijnlijk was. Maar: het zou de kans op een hypotheek zeker vergroten.”

Meteen een aankoopmakelaar mee

Het huis van Brenda en haar ex werd boven verwachting goed verkocht, waardoor ze met de overwaarde een fijne basis had om bij de bank aan te kloppen. “Mijn ex was ook zo lief om de partneralimentatie in een keer uit te betalen in plaats van maandelijks een aantal jaar lang, zodat ik extra eigen geld had om in een nieuwe koopwoning te steken. Voor hem stond voorop dat de kinderen gewoon twee fijne huizen nabij school moesten hebben, geen gezeur over geld en wat van wie was of wie er harder voor had gewerkt.”

Na die tien maanden birdnesten en groen licht van de bank, vond Brenda snel een leuk koophuis, in een wijk naast die van haar ex en de school van de kinderen. “Ik greep een keer mis, dus nam naar deze bezichtiging meteen een aankoopmakelaar mee. Een paar uur na de bezichtiging werd mijn over-bod geaccepteerd en andere kijkers afgebeld. Ik kon er ook zo in, het was zo goed als af. Eindelijk had ik weer vaste grond onder mijn voeten en kon ik weer gaan bouwen, na al dat verlies”, zegt Brenda.

Dikke overwaarde

Ook bij Marieke ging het ongeveer zo na haar scheiding. “Ik had echt mazzel met een dikke overwaarde op ons gezamenlijke huis. Dat was te duur om in je eentje in te blijven wonen”, vertelt ze. “Daarom had ik dus een mooi startbedrag voor een eigen huis. Dat vond ik ook best snel.” Haar nieuwe stek is intussen een fijn thuis voor haar en haar dochter, die de helft van de tijd bij haar woont en de andere helft bij haar ex. Hun dochter kon dus ook op haar eigen school blijven, bij haar eigen vriendjes, hobby’s en vader in de buurt.

Angst loslaten

Naomi uit BelgiĆ« twijfelde langere tijd of ze op zoek zou gaan naar een ander huis. “Het hing er bij ons nog een beetje om of we samen zouden blijven, of na een pauze later weer bij elkaar zouden komen. Weggaan en ergens een huurcontract tekenen voelde daarom alsof ik dan definitief de relatie verbrak. Dat maakte me bang. Uiteindelijk heb ik er toch voor gekozen, liet ik mijn angst los en heb ik vier huurwoningen bezichtigd. Toen vond ik een heerlijke loft in Gent”, vertelt ze. “Ik heb daar 9 jaar heel fijn gewoond. Een half jaar geleden ben ik verhuisd naar een huis tussen de mais- en koeienvelden.” Naomi deelt over haar leven als gescheiden moeder op Instagram en schreef er een boek over: Over scherven en Geluk.

Vertrouwen hebben

Bij Sanne draaide het vooral om vertrouwen hebben. “Iedereen maakte zich zorgen, behalve ik. Scheiden was wat me te doen stond, ik durfde erop te vertrouwen dat het met een woonplek ook wel goed zou komen. Via een vriendinnetje van mijn dochter kwam ik aan mijn huidige huis. Ik was er dus ook al eens over de vloer geweest. Die moeder was ook gescheiden maar ging verder naar een volgende plek, dus ik kon haar huurhuis overnemen”, vertelt Sanne.

“Het huis is behoorlijk afgeleefd, daar moest ik wel doorheen kijken. Toch ben ik er heel erg blij mee en zie ik de gebreken nu niet meer“, vertelt de moeder van drie. “Er lag in de keuken nog bij elkaar geraapt bestek van de vorige huurster, dat heb ik pas geleden vervangen door ‘gouden bestek’. Gewoon, om los te komen van dat armoedige gevoel”, lacht ze. “En een leuke bijkomstigheid van dit huis: de vorige huurster en ik zijn intussen goede vriendinnen.”

Van onderhuur naar onderhuur

Jet ging na de scheiding van tijdelijk huurhuis naar tijdelijk huurhuis (altijd onderhuur), wat ook voor haar twee kinderen heftig was. “Niets was echt een thuis en het bleef zo onzeker. Ook de afstand tot school en vriendjes was lang niet altijd handig, wat voor veel praktische uitdagingen zorgde. Soms leefden we maanden uit tassen, omdat ik gewoon de puf niet had om weer alles uit te pakken”, vertelt ze.

“In die tijd bleef ik reageren op huurwoningen die door de woningbouwvereniging verloot werden. Ik had er weinig hoop op, maar had uiteindelijk ineens beet. Helaas niet vlakbij school, hun vader en vriendjes, maar dat we een vaste thuisbasis hebben vond ik belangrijker na al dat gedoe. En het bevalt goed, al is ideaal natuurlijk anders. De kinderen moeten een slaapkamer delen, wat ik eigenlijk nooit gewild had. Maar ik ben vooral dankbaar dat het gelukt is: als je er zo instaat, doen die afstand en die ene slaapkamer te weinig er al meteen minder toe.”

Lees ook: Gescheiden moeder Ellen woont bewust naast haar ex