Tag scheiden
Iedere keer een kijkje in het leven van een andere co-moeder. Hoe regelt zij ’t allemaal qua werk, inkomen en zorg voor de kinderen? Dit keer Lenna, moeder van een tienerzoon die vooral bij haar woont.
Een scheiding voelt vaak als een soort rouwproces. Je verliest je partner, maar ook je toekomstbeeld: de manier waarop je gezin eruitziet, je rol als moeder en misschien zelfs het gevoel van hoe de dingen ‘horen’ te zijn. Je wilt door je eigen emoties heen werken maar ook een veilige basis en een voorbeeld zijn voor je kinderen. Hoe ga je met deze rouw om?
Iedere keer een kijkje in het leven van een andere co-moeder. Hoe regelt zij ’t allemaal qua werk, inkomen en zorg voor de kinderen? Dit keer vertelt Noralie (42) hoe zij het financieel weet te redden naast de zorg voor haar gezin.
Er is geen handleiding voor het perfecte co-ouderschap of het ideale herstel na een scheiding. Wat wél helpt, is weten dat je niet de enige bent en dat er laagdrempelige organisaties zijn die begrijpen wat jij en je kinderen doormaken. We zetten er een aantal voor je op een rij.
“Ik wilde helemaal niet scheiden, hij wel.” Zo begint het verhaal van Veronique (37), moeder van een jongen van 5 en een meisje van 7. Het was niet háár besluit. “Ik stond nog midden in het gezin, hij stond al met één voet buiten. Het voelde oneerlijk, rauw en vooral ongevraagd.” Samen met de kinderen trok ze, bij gebrek aan woonruimte, in bij haar ouders een dorp verderop. Allesbehalve ideaal in zo’n periode van rouw.
Alleen naar een koffietentje, een film, een museum of zelfs een concert? Niet raar. Niet triest. Niet ongemakkelijk. Alleen een beetje spannend, vooral de eerste keer. Maar weet je wat het óók is? Heerlijk. Vrij. Rustig. En ja: best empowering. Voor al die gescheiden moeders die op hun vrije dagen last krijgen van het ‘ik ben alleen en sneu’-virus: tips voor wat je zoal kunt doen en hoe je over je eigen vooroordelen of angsten heenstapt.
Iedere moeder die voor een breuk komt te staan, zal het herkennen: alles vliegt je aan. Van ‘hoe vertellen we het de kinderen’ tot ‘waar moet ik wonen’ en ‘komt het ooit nog goed’. Sanne en de vader van haar kinderen zijn gescheiden in coronatijd. Inmiddels heeft ze haar leven helemaal op de rit. Ze deelt praktische tips en haar mentale aanpak.
Scheiden van je partner en kiezen voor co-ouderschap betekent ook: deels scheiden van je kinderen. Was je eerst altijd bij ze, nu zijn er dagen waarop je ze niet meemaakt. De lege kapstokken en onbeslapen bedden, de oorverdovende stilte: het gemis is voelbaar in alles. Maar langzaam komt er waarschijnlijk ook ruimte om te kunnen genieten van de tijd zonder ze, naast dat knerpende, knagende missen.
Alle ballen hooghouden als co-moeder is soms (of stiekem: bijna altijd) best een klus. Als de kinderen bij jou zijn, sta je fulltime aan en als ze er niet zijn, is het proppen om alles te doen wat anders niet kan. Vooruitdenken, plannen en je aan die planning houden zijn voor Brenda de truc om zo min mogelijk ballen te laten vallen…
Je hebt het net gezellig gemaakt. Kaarsjes aan, kop thee, je voelt je zowaar even een moeder die alles onder controle heeft. En dan komt ‘ie: ‘Bij papa mag het wel!’ Alsof je niet al genoeg twijfelt aan je opvoedskills, krijg je er nu ook nog een parallel universum bij waarin je kind een nieuw wapen heeft: zeggen dat alles bij de andere ouder wel mag. Of, nog erger, dat hij bij de ander gaat wonen als hij niet nog drie uur mag gamen. Hoe deal je hiermee?